Gepubliceerd 14-05-2013 12:22 Bejaardenzorg, vroeger en nu

Toen ik in 1938 geboren werd, in de Minister van Sonstraat in Tilburg, woonden ze bij ons thuis al met z’n tienen. Uiteraard mijn ouders zelf en daarnaast ook nog zeven (eerder geboren) broers en zussen van me. Voorts woonde er ook nog de moeder van mijn vader ‘in’, zoals dat destijds werd genoemd. Tien personen!

Ik was dus nummer 11. En dat allemaal in een doodgewoon rijtjeshuis met drie slaapkamers en een zolder. Niks bizonders, voor die tijd!

Het was ‘de gewoonste zaak van de wereld’ dat ‘ons opoe’ bij ons inwoonde. Zij was, toen ik geboren werd, pas 75 jaar (zo ‘oud’ hoop ik dit jaar ook te worden). Daarnaast was ze nog gezond genoeg om mijn moeder bij te staan met ‘ons grote huishouwe’ en ze deed dat trouwens graag.

Tegelijkertijd was ze als weduwe ‘mooi onder dak’. Zoveel andere mogelijkheden waren er immers niet. Pas als je echt hulpbehoevend werd, kon je naar een nonnenklooster waar je liefdevol verzorgd kon worden. ‘Naar het gesticht’ zoals dat werd genoemd.

Hoe anders is dat tegenwoordig of beter gezegd ‘tot voor kort’.

We gingen na de oorlog (WO II) een verzorgingsstaat opbouwen, met ‘alles erop en eraan’. We stopten ‘ouw meensen’ voortaan in een verzorgingshuis, daar waren ze beter ‘af ‘ zeiden we tegen elkaar.

Tegenwoordig bereiken we weer een nieuw ‘omslagpunt’. We moeten bezuinigen, zegt de regering. Er is ‘geen geld meer’ voor langdurige zorg.

Doe maar een beroep op je kinderen, je familie, je buurtgenoten, zegt onze regering. Maar wat, als je kinderen ver weg wonen of als je geen jongere familie meer in de buurt hebt?

Hebt u zich al laten douchen door de buurman?

Louis Sparidans

Dit verhaal heeft de volgende trefwoorden meegekregen: ouderenzorg Theresia

  •   Louis Sparidans
  •   7    0    0 

Reacties

Dennis Dekker schreef op 17-05-2013 15:08
Goed actueel verhaal Louis. Dit onderwerp is ook gesprek van de dag bij de zorgorganisatie waar ik werk.

Marieke Doomen schreef op 21-05-2013 20:52
Ja, zover gaat het wellicht nog komen maar ik moet er niet aan denken!

Joke schreef op 05-06-2013 10:49
Mag ik uw verhaal gebruiken voor mijn lessen?
Ik be op dit moment een lesboek aan het maken over de zorg en ik vind uw tekst geschikt om er een les aan op te hangen. graag spoedig reactie.

Louis Sparidans schreef op 05-06-2013 12:02
Ja natuurlijk, Joke. Ik voel me er zelfs een beetje door vereerd.
Vermeld je ook de bron dan? Daarmee promoot je ook het 'Geheugen van Tilburg' een beetje.
Het was overigens in oorsprong louter bedoeld als een 'onschuldig verhaaltje' naar aanleiding van jeugdherinneringen zoals ik die wel vaker heb.

Joke schreef op 07-06-2013 20:27
Uw naam staat eronder.
Zal ik erboven zetten: Uit Het geheugen van Tilburg ??
Of anders? Wilt u even opschrijven hoe ik het moet vermelden.
Alvast bedankt.

Louis Sparidans schreef op 07-06-2013 21:09
Prima zo, Joke!
Kunnen we je lesboek (of het betreffende onderdeel) ook nog ergens op internet vinden?
Of mail me het anders, naar: louis.sparidans@zonnet.nl
Bij voorbaat mijn dank!

Joke schreef op 08-06-2013 00:36
Dat zal ik doen, zodra de les klaar is.


Reageer

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen toevoegen.


Locatie

Tilburg op de kaart

Bekijk dit verhaal op Tilburg op de kaart.

Media

  • 'ons opoe'

Gerelateerde verhalen