Gepubliceerd 01-12-2015 10:14 Efkes omkeijke...

Ik zie nog steeds ons huis in 't Wittebollestrotje,

unne notenboom die stond daor aachter 't huis

Ik vond 't daor zo feijn bij Cor en Grotje

en vuulde me bij hullie lekker thuis.

Ik zie nog steeds de grune malse waaie

ik zaag niks liever as 't bonte vee;

Ge kost daor speule op de greijze kaaie,

ge kost bij buurvrouw Jana op de thee.

Ik zie nog steeds de roggestoppelvelde

we liete daor lekker onze vlieger op;

ik luisterde as buurman Nilles wir vertelde,

As ie bezig was hield ie bekaant nie op.

Ik zie ok aaltij nog de grote overstroming

't was ieder jaor un hil groot avontuur;

Mee groot onweer liep 't hille straotje onder,

't waoter stond dan wel van muur tot muur.

Ik heur nog steeds dé Mieke stao te jodele,

't is zat geoefend, mar alle aandere lukte 't nie

Mieke's deuntje konde meters ver nog heure;

In 't echt haiwaais, van jodelahitie.

Ik zie ze nog liggen, de grote verse peerdemoppe

en honderd musse die er al op wochte, nou en of,

't was daogelijks fist daor op de kenderkoppe

laoter lage dan die moppe bij Nilles in den hof.

'k weet nog dé den overbuurman kuuskes slachtte

dé was verbojje, dus was 'r gin geraos;

as de kuus geslacht was en hij hing op 't leerke

speulde we voetbal mee 't bisje zunnen blaos.

Zoo zou ik nog wel ure kunne durgaon,

mee 't straotje de'k nog steeds hil geére zie

Waor is dieje mooie teijd gebleve meense...

ge kunt ok zegge, och, des pure nostalgie.

Mar één ding weet ik toch verrekkes zeker,

- al noeme ze dé soms aauwerwets gemaauw -

as 't over welvaart gao, was 't toen nie toepertoe

mar in menig opzicht hadde we meer as naauw.

  Gegroet,       Graotoom, uit 't Wittebollestraotje

  •   Gerard Remmers
  •   1    0    0 

Reacties

Louis Sparidans schreef op 01-12-2015 11:11
Een prachtig gedicht, Gerard.
En met de laatste vier regels ben ik het hartgrondig eens!


Reageer

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen toevoegen.