Gepubliceerd 09-07-2015 14:04 Een wandeling door het vrije veld

Als we samen gaan wandelen, wandelen mijn vrouw en ik het liefst ‘door het vrije veld’. Langs onverharde landweggetjes, liefst langs wuivend koren, bonen- of erwtenvelden, maar ook boomgaarden en zoal meer. In mijn jeugd waren er die weggetjes veel.  

Ruim zestig jaar geleden kon je zo, noord-westelijk van de Ringbaan-West, het hele gebied door lopen. Er stond praktisch nog geen enkel huis, behalve dan wat ‘noodwoningen’, onderaan de oprit over het spoor, gezien vanaf de noord-westzijde. Je kon van daaruit gemakkelijk o.a. naar Boerke Mutsaers wandelen of fietsen, destijds een relatief klein boerderijtje annex cafeetje, om daar voor 25 of 30 (oude) centen op zondagmiddag een biertje te gaan drinken.  

Zoiets lijkt tegenwoordig nauwelijks voorstelbaar. Niet alleen omdat er vandaag-de-dag alleen nog maar huizen in dat gebied staan (god-weet-hoeveel?) maar waar kom je in het buitengebied (ook elders) nog wuivend koren tegen, of groentevelden?  Het lijkt wel of iedereen tegenwoordig alléén nog maar maïs eet?  

Afgelopen week waren we evenwel nog ‘ergens’ dat ons helemaal en uitsluitend ‘aan vroeger’ deed denken, inclusief die wuivende graanvelden, boomgaarden enzovoorts. En tussendoor troffen we een huis met schuur aan, met misschien wel tien bijenkasten (zie het fotootje hiernaast). Mijn hart ging meteen wat sneller kloppen omdat mijn vader vroeger ook imker was, zij het dat hij het in mijn herinnering, nooit tot tien kasten heeft ‘geschopt’.  

Maar het opvallendste van die kasten was dat de meeste een schuin dakje hadden, alsof het kleine huisjes waren. Dat kwam vroeger niet voor. Nagenoeg alle bijenkasten hadden vroeger een plat dak. Maar ze stonden dan wel altijd in een ‘biestal’ of bijenhut, beschut tegen de regen.

“Het komt tegenwoordig steeds vaker voor, zul je zien” vertelde de betreffende imker. “Het scheelt in de kosten, want de regen loopt er zo af”.  

 

Louis Sparidans  

 

Dit verhaal heeft de volgende trefwoorden meegekregen: bijen bijenkasten bijenteelt Boerke Mutsaers imkers wandelen

  •   Louis Sparidans
  •   2    0    0 

Reacties

jeroen van dijk schreef op 23-11-2015 16:36
Ik als jongste van 15 werd soms door mijn ouders meegenomen om héél ver weg naar Boerke Mutsaerts te wandelen.
We liepen dan over een breed sinterpad langs het spoor .
Tilburg hield in die tijd op bij d'n oprit.
Daarna was er niets behalve akkers en velden.
Iets verder van het spoor liep er een paadje dwars door de velden naar, ik meen, het NOAD terrein.
Dit paadje begon tussen 2 boerderijen in de Hasseltstraat.

Louis Sparidans schreef op 24-11-2015 17:11
Ja Jeroen, koester je herinneringen maar goed. Er is zó veel veranderd in Tilburg sinds jij er vertrokken bent.
Overigens, dat NOAD-paadje zegt mij niks. Wij keken wel eens naar het voetballen vanaf de oprit. Dan zag je overigens slechts een klein gedeelte van de grasmat, maar ja, dat kostte ook niks.


Reageer

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen toevoegen.


Locatie

Tilburg op de kaart

Bekijk dit verhaal op Tilburg op de kaart.

Media

  • met een schuin dak  © Louis Sparidans

  • met een plat dak (onder een afdak)  © Louis Sparidans

  • © Lunenburg

  • in vroeger tijden, tijdens de winter.  © Site Boerke Mutsaers

Gerelateerde verhalen